Φυσικό επίπεδο και Ethernet

 Τα τοπικά δίκτυα εφαρμόζουν συνήθως τις προδιαγραφές του φυσικού επιπέδου Ethernet. Οι κόμβοι ενός τοπικού δικτύου συνδέονται μεταξύ τους με ενσύρματο ή ασύρματο δίαυλο επικοινωνίας. Η σύνδεση επιτυγχάνεται χρησιμοποιώντας μια κάρτα δικτύου, τη σειριακή θύρα του υπολογιστή ή άλλες παρόμοιες θύρες. Το φυσικό μέσο μετάδοσης συνήθως είναι κάποιος τύπος καλωδίου χαλκού (π.χ. ομοαξονικό, συνεστραμμένο ζεύγος κτλ.) ή ακόμα και οπτικές ίνες (δίκτυο FDDI).

Στην ενσύρματη εγκατεστημένη ισχύ τα τοπικά δίκτυα δεν ξεπερνούν την εμβέλεια των 100 χλμ. Υπάρχουν διάφορες τοπολογίες τοπικών δικτύων όπως άστρου, αρτηρίας, δακτυλίου, δένδρου, διπλός δακτύλιος, άστρου δακτυλίου και δικτυωτό. Τα πρώτα δίκτυα αυτής της κατηγορίας περιορίζονταν σε μήκος καλωδίωσης έως 20 χλμ. και έδιναν ρυθμούς μετάδοσης έως 16 Mbps. Μετέπειτα επεκτάθηκαν σε μήκος έως 100 χλμ. δίνοντας ρυθμούς μετάδοσης δεδομένων έως 100 Mbps, ενώ οι σημερινές τεχνολογίες επιτρέπουν ρυθμούς έως 2 Gbps.

Το Ethernet  είναι το συνηθέστερo χρησιμοποιούμενο πρότυπο δίκτυο υπολογιστών ενσύρματης τοπικής δικτύωσης υπολογιστών. Αναπτύχθηκε από την εταιρεία Xerox κατά τη δεκαετία του '70 και έγινε δημοφιλές αφότου η Digital Equipment Corporation και η Intel, από κοινού με τη Xerox, προχώρησαν στην προτυποποίησή του το 1980. Το 1985 το Ethernet έγινε αποδεκτό επίσημα από τον οργανισμό IEEE ως το πρότυπο 802.3 για ενσύρματα τοπικά δίκτυα (LAN).

Χρύσα Δόλλιαρη  https://el.wikipedia.org/wiki/Ethernet